czwartek, 30 października 2014

Dzicz po raz drugi..padam.

Witajcie,

Dzisiaj nie ma większej filozofii.. Szczerze mówiąc to padam na twarz, ale postanowiłam że zrobię wpis i już:) Przedstawiam Wam moje dzisiejsze kotlety z mielonej dziczyzny.


A oto składniki:

- mięso mielone z jelenia 500 g., ale może to być każde inne, na przykład wołowe.
- jedna cebula biała
- sucha buła
- 2 ząbki czosnku
- sól, pieprz, majeranek

Przygotowanie:

Moczę suchą bułę w przegotowanej wodzie, doprawiam mięso. Na patelni w tym czasie szkli się cebula wraz z grubo pokrojonym czosnkiem. Dorzucam do mięsa te składniki, kiedy trochę wystygną. Na koniec mieszam wszystko razem z wymoczoną bułką. Kotlety smażę na oleju, jeśli ktoś lubi się oszukiwać, to może wlać oliwę z oliwek i udawać że kotlety będą zdrowsze:). Przed położeniem na patelnie, każdy kotlet trzeba wytarzać w bułce tartej. Żeby łatwiej było lepić kotlety, można postawić sobie miseczkę z wodą i moczyć czas od czasu w niej ręce.

Smacznego!
A wielozadaniowość jest przereklamowana!

środa, 29 października 2014

Wkurzyłam się!

Witajcie,

Dzisiaj po raz kolejny słyszałam narzekania na dynie: że mdłe, że nijakie, że nadają się tylko na pikantną zupę lub do ozdoby.. Co za bzdury! Kiedy jestem wkurzona, na szczęście podnosi mi się poziom kreatywności :). Postanowiłam więc, na przekór wszystkim wymyślić jakiś deser z dyni (a że szaleje za słodyczami, to mi się to udało błyskawicznie :)

A oto ten deserek


Składniki:

- 1/4 małej dyni
- pomarańcza
- garść rodzynek
- połówka cytryny
-cukier

Przygotowanie:

Pokroiłam obraną dynię w kostkę, wrzuciłam całość do garnka i podlałam trochę wody. Niech się poddusi na razie sama pod przykryciem. W tym czasie filetowałam pomarańcze (pomarańcze kroicie na pół, obracacie miąższem do dołu na deskę i skrawacie całą skórkę, wraz z białą warstwą). Owoc trzeba też ładnie pokroić i dorzucić wraz z rodzynkami do garnka. Kiedy wszystko się poddusiło na miękko, wlałam sok z połówki cytryny i wsypałam cukier. Cukru trzeba niewiele, najlepiej doprawić do smaku. Podawać polecam na ciepło z serkiem mascarpone lub bitą śmietaną.

Smacznego! Wkurzajcie się kreatywnie!

wtorek, 28 października 2014

Dzisiaj wieczorem idę na całość!

Witajcie,

Zrobiłam dzisiaj coś, za co niektórzy mocno by mnie skrytykowali, ale nie mogłam się powstrzymać. Taka już jestem. Są rzeczy, które potrafią sprawić, że tracę kontrolę nad sobą i idę na całość..;)
Dzisiaj właśnie tak się zdarzyło, że planując małe domowe spa, zjadłam pół garnka gorącej czekolady.







Oto mój przepis na gorącą czekoladę. Polecam użyć jak do wewnątrz, tak i na zewnątrz:

Składniki:
- chęć zrobienia sobie przyjemności
- szklanka mleka
- 2 łyżki dobrego, bardzo ciemnego kakao w proszku
- łyżeczka cukru
- dobra szczypta soli

Przygotowanie:
Podgrzewam w rondlu mleko. W tym czasie w miseczce mieszam wszystkie inne składniki. Kiedy mleko się zagotuje, dodaję suche składniki i cały czas mieszam. Mieszać trzeba niestety długo, ok 15-20 min. Kiedy masa zagęści się naturalnie i zrobi się ciemna- zdjąć z palnika i...podawać od razu w ładnych filiżankach. Jeśli urządzacie też domowe spa, można posmarować się tą masą w całości lub częściowo..W tym przypadku można znieruchomieć na kilka minut, czekając aż maseczka wystygnie (nie wysuszy się). Ja radzę natomiast, żebyście zamiast się nudzić użyli inwencji twórczej:)..

P. S. Nalałam czekoladę, która mi została po czekoladowym obżarstwie, do lampki na olejki zapachowe. Czekolada musi być cały czas ciepła. Ja do smarowania użyłam pędzelka, który wykorzystuję w kuchni do pieczenia ciast, można też użyć do tego gąbki do makijażu.

Smacznego i przyjemności wszelakich dla ducha i ciała życzę..

poniedziałek, 27 października 2014

Jak nie zrobiłam dzisiaj obiadu i jak zostałam za to ukarana..

Witajcie,

U Was pewnie zbliża się pora na kolację, ja zaś dopiero co załatwiłam sprawę domowego obiadku, no może niezupełnie..
Po prostu tak zakręciłam się dzisiaj: załatwiając, pracując, zawożąc, odbierając, że pozwoliłam sobie i dzieciakom (o zgrozo!) na żywienie się przez całe popołudnie...słodyczami!! Bezy z kremem kawowym wielkości dłoni i pączki, do tego baaaardzo niezdrowe soczki ze słomką! Przestępstwo. Kiedy znaleźliśmy się wreszcie wieczorem w domu, dzieciaki, ku mojemu ogromnemu zdziwieniu zaczęły wołać: jeeeeeść!!! Na dodatek, spłoszona tą nagłą potrzebą, sama zaczęłam odczuwać głód. Miałam dzisiaj w lodówce trochę szynki i ser. Wymyśliłam więc szybką pizze. Najciekawsze i najszybsze w tym przepisie jest ciasto, zupełnie inne niż to tradycyjne. Za to taką pizze można podać nawet maluszkom, ponieważ jest bardzo delikatna i rozpływa się w ustach. Dzieciaki oczywiście pomęczyły mnie jeszcze trochę marudząc na temat proponowanych dodatków, dlatego pizza wyszła podwójna- jedna strona bez sosu i suszonych pomidorów. Po wyjęciu z piekarnika musiałam od razu podać na stół, właściwie to jedzenie prawie zostało wyrwane mi z rąk- stad już na zdjęciu nie ma prawie połowy:)

Oto jak pizza wyglądała po zniknięciu kilku kawałków:







Składniki:

Super szybkie ciasto:
- kubeczek jogurtu naturalnego lub śmietany
- sól, przyprawy jakie lubicie (ja wsypałam trochę oregano)
- 2 jajka
- mąka
- proszek do pieczenia

Nadzienie:

To co akurat macie i lubicie mieć na pizzy :) Ja użyłam szynkę, ser, paprykę słodką, pomidory suszone, pieczarki, trochę cebuli białej. Spód pizzy najlepiej jest posmarować sosem pomidorowym, zmieszanym z przyprawami (sól, cukier, pieprz, oregano, bazylia).

Przygotowanie:

Ubijam jajka w miseczce, dodaję jogurt i przyprawy. Ubijam. Do gładkiej masy dodaję ok. pół szklanki mąki i proszek do pieczenia. Mieszam. Dodaję jeszcze mąki, tak żeby konsystencja ciasta przypominała gęstą śmietanę. Wylewam ciasto na blachę, wyłożoną papierem do pieczenia i posypaną mąką. Górę polewam sosem pomidorowym i układam składniki (dziś byle jak, bo w pośpiechu), posypuję serem startym na grubej tarce. Wkładam do piekarnika na ok 25-30 min. Ciasto będzie rosło, ser będzie się zapiekał, więc trzeba czas od czasu spojrzeć..

PS: Nie zjadłam oczywiście ani kawałka tej pizzy dziś. Byłam tak głodna że mieszając jedną ręką ciasto na pizze, drugą podgrzewałam wczorajszy makaron. Zrobiłam nawet przy tym prowizoryczny sos: prosto na patelnie nalałam sos pomidorowy, nasypałam przypraw i dodałam sporo oliwy. Mieszałam sobie makaron razem z sosem (tak żeby makaron nasiąkł sosem) i jadłam wprost z patelni, także na pizze już nie miałam miejsca. Za to miałam na nią wielką ochotę..:) Spróbuję ją jutro odgrzać, jeśli jeszcze dziś nie zniknie :)

Smacznego!
Gotujcie czasem obiady, bo potrafią bardzo ułatwić życie..

niedziela, 26 października 2014

Niedzielna szarlotka nie wychodząc z łóżka. Psychicznie i fizycznie zdrowy przepis!

Witajcie,

Nie uwierzycie, ale dzisiaj usiłowałam przygotować dla siebie szarlotkę nie wstając przy tym z łóżka. Oto co z tego wyszło:


 


Zaczynało się to mniej-więcej tak:
- Kochanie, upieczesz dla mnie szarlotkę? On oczywiście po krótkim namyśle odpowie, że nie :). W najgorszym dla mnie przypadku wyskoczy z łóżka prosto do samochodu i przywiezie największego ptysia w mieście.. Dla mnie to byłby koniec. Przy takich akcjach tracę asertywność dla niego na resztę dnia. W tym przypadku nie o to mi chodzi :).. Zabieram więc głos po raz drugi i proszę jedynie o obranie kilku jabłek, dokładnie kilograma (spokojnie, kupiłam duże:). Trochę przekupstwa i działa! Ja sobie w tym czasie mogę spokojnie poleżeć i poczytać..Po jakimś czasie wstaję, odnajdując Go, szperającego już w necie z miną, mówiącą wprost następujące: zrobiłem co mi kazałaś, czuję się wyczerpany tak niecnym zadaniem i chcę teraz pobyć sam..:)). Posypuję więc natłuszczoną formę do wypiekania mąką i wrzucam pokrojone byle jak jabłka. Następnie wsypuję do miseczki szklankę mąki żytniej, pół szklanki płatków owsianych, pół szklanki płatków żytnich, pół szklanki cukru. Mieszam. Wysypuję na jabłka. Na górę kładę pokrojoną margarynę (pół kostki) i wstawiam do piekarnika, ustawiając temperaturę 150 stopni. Wyjmuję ciasto po około 40 minutach, gdy jest przyrumienione. Tu nie trzeba się martwić zakalcem itp. ponieważ składniki są naprawdę niewymagające :). Takie ciasto najlepiej smakuje podane od razu po upieczeniu z gałką (ja wolę z gałkami) lodów.
Jeśli ktoś chce być jeszcze sprytniejszy, może zamiast mojej mieszaniny mączno-płatkowej posypać jabłka 2 szklankami muesli. Cukru można wtedy wcale nie dodawać. Jeśli odchudzacie się- nie dodawajcie też tłuszczu.

Smacznego i asertywności życzę!

sobota, 25 października 2014

Dlaczego czułam się dziś jak Wenus z Willendorfu...W dziczy samej!

Witajcie,

Dzisiaj wzięłam sobie na warsztat mięso niecodzienne, surowe, krwiste, nieobrane.. Musiałam zanurzyć nóż w powięziach, usunąć wszystkie zbędne części z kawałka dziczyzny. Właśnie dlatego czułam się podczas tej czynności jak prehistoryczna kobieta :)..

A oto ostateczny efekt mojej pracy. Co prawda prehistoryczne kobiety tak nie serwowały, ale...






Składniki:

kawał mięsa z dzika
suszone pomidory
przyprawy: sól, pieprz czarny(najlepiej świeżo zmielony), majeranek, rozmaryn, papryka ostra w proszku
oliwa z oliwek (albo zalewa ze słoiczka z suszonymi pomidorami)

Przygotowanie:

Na początku trzeba obrać mięso i dokładnie wypłukać z krwi, chwilkę poleży w lodówce..Najważniejsza część całego przedsięwzięcia to przygotowanie marynaty: do miseczki wlewam ok. 4 łyżek oliwy, wsypując do niej wszystkie przyprawy. Mieszam. Teraz moja ulubiona część- rękami nabieram po trosze tej mieszanki przypraw i dokładnie nacieram całe mięso. Zawsze robię to bez rękawiczek, ale jak ktoś boi się pobrudzić-proszę bardzo :) Daje mi to większą przyjemność niż wcieranie w siebie balsamu do ciała :) Teraz kolej dla cierpliwych- mięso musi poleżeć minimum 2 godziny w lodówce. Po wyjęciu z lodówki, można mięso przygotować do włożenia do piekarnika podsmażając szybko(tym samym zamknie się pory), ja nie zawsze to robię, ponieważ nie lubię smażyć. Wkładam więc mięso do nagrzanego do 180 stopni piekarnika w brytfannie, podlewając przegotowaną wodą. Wrzucam też suszone pomidorki. Mięso piecze się 1-1,5h, trzeba co jakiś czas podlać go tworzącym się w brytfannie sosem. Jeśli zauważam że zbytnio się zarumienia, a czasu upłynęło zbyt mało- przykrywam brytfannę folią aluminiową. Po wyjęciu z piekarnika trzeba mięsko ładnie pokroić, wyłożyć na półmisek wraz z pomidorkami. Sos można podać osobno, jeśli ktoś lubi- zagęścić.

Smacznego!



czwartek, 23 października 2014

Zupa dla samotnego, głodnego wikinga

Dzień dobry,  

Na dzisiaj ugotowałam zupę z dorsza, takiego prawdziwego, przywiezionego prosto z Norwegii.. Jest lekko pikantna, rozgrzewająca, a jednocześnie bardzo lekka. Zapraszam po przepis pod zdjęciem.

A oto jak wygląda






Teraz przepis..

Składniki:

filet z dorsza
jedna marchewka
pół cebuli
pietruszka
dwa ziemniaki
przyprawy w proszku (pieprz czarny, sól, papryka ostra i słodka), estragon

Przygotowanie:

Na początek trzeba mieć kogoś, kto pojedzie do Norwegii, złowi dorsza, zrobi z niego filet, wypłucze ten filet w wodzie morskiej, zamrozi i przywiezie:). W moim przypadku tym kimś był On, który długo się opierał ale w końcu zdecydował się na morski wypad i dzięki temu cała rodzina zajada świeżą rybkę:) Można oczywiście kupić rybę w sklepie albo na targu, taką, jaką wolicie.
Ja zawsze najpierw nastawiam garnek z wodą, a w tym czasie zajmuję się zasmażką na zupę. W tym przypadku zasmażka składa się z: poszatkowanej marchewki, pokrojonej w kostkę cebuli, startej na tarce pietruszki oraz przypraw w proszku (patrz skład). Jak już wszystko jest ładnie podduszone na oleju i pachnące, można całą mieszaninę wrzucić do gotującej się wody, dorzucając pokrojone w kostkę ziemniaki. Gotować dopóki ziemniaki nie będą miękkie, posolić i dorzucić pokrojoną w kostkę rybę. Gotować jeszcze 15 minut. Żeby nie denerwować głodnego wikinga, trzeba teraz szybko podać zupkę posypując świeżym, poszatkowanym estragonem.

Smacznego!